Bezdech senny jako niedoceniany czynnik ryzyka migotania przedsionków
2026-04-18
Czy możesz mieć arytmię mimo dobrych wyników?
2026-04-23
Większość pacjentów zaczyna od jednego pytania:
„Pani doktor, odebraÅ‚em wynik Holtera. Jest tam napisane: 326 pobudzeÅ„ nadkomorowych, 41 komorowych, najdÅ‚uższa pauza 2,1 sekundy. Czy mam siÄ™ czym martwić?”
To jedno z najczęstszych pytań, jakie słyszę podczas wizyt.
Pacjenci zwykle otwierają wynik badania i widzą kilkanaście medycznych określeń oraz dziesiątki liczb. Dla wielu z nich brzmią one niepokojąco, choć w rzeczywistości nie zawsze oznaczają chorobę.
Opis Holtera EKG nie polega na prostym zliczeniu pobudzeń dodatkowych. To analiza całodobowej pracy serca, którą zawsze interpretujemy w kontekście zgłaszanych objawów, wieku pacjenta i chorób współistniejących.
W tym artykule pokażę Ci, na co zwracam uwagę, opisując badanie Holtera.
1. Rytm serca
PierwszÄ… informacjÄ… jest rytm podstawowy.
Najczęściej przeczytasz:
Rytm zatokowy.
Oznacza to, że serce pracuje pod kontrolą naturalnego rozrusznika znajdującego się w prawym przedsionku. Jest to prawidłowy rytm serca.
Jeżeli w czasie badania wystąpiły epizody migotania przedsionków, trzepotania przedsionków lub innych arytmii, zostaną opisane właśnie w tej części wyniku.
Przeczytaj również: Migotanie przedsionków i jego skutki.
2. Częstość pracy serca
Każdy opis zawiera trzy podstawowe wartości:
- minimalną częstość rytmu,
- średnią częstość rytmu,
- maksymalną częstość rytmu.
Pacjenci często niepokoją się niskim tętnem podczas snu.
Tymczasem u osób młodych lub aktywnych fizycznie rytm serca wynoszący 40-50/min w nocy może być całkowicie prawidłowy.
Z kolei najwyższe wartości często obserwujemy podczas wysiłku, stresu czy silnych emocji.
Dlatego same liczby mają niewielkie znaczenie bez informacji, w jakich okolicznościach wystąpiły.
3. Pobudzenia nadkomorowe
To jeden z najczęściej opisywanych elementów wyniku.
Są to dodatkowe pobudzenia powstające powyżej komór serca.
W zdecydowanej większości przypadków pojedyncze pobudzenia nadkomorowe nie stanowią zagrożenia dla zdrowia.
Ich znaczenie zależy między innymi od:
- liczby,
- częstości występowania,
- obecności objawów,
- współistniejących chorób serca.
Sama informacja, że w badaniu wystąpiło kilkaset pobudzeń nadkomorowych, nie oznacza jeszcze poważnej choroby.
4. Pobudzenia komorowe
To właśnie one najczęściej budzą największy niepokój pacjentów.
Niepotrzebnie.
Pojedyncze pobudzenia komorowe mogą występować również u osób z całkowicie zdrowym sercem.
Opisując badanie Holtera, zawsze zwracam uwagę nie tylko na liczbę pobudzeń dodatkowych, ale również na ich układ, porę występowania oraz związek z objawami zgłaszanymi przez pacjenta.
Równie ważne jest:
- czy sÄ… pojedyncze,
- czy występują parami,
- czy tworzą krótkie serie,
- czy pojawiają się podczas wysiłku lub odpoczynku.
Przeczytaj także: Kiedy zrobić Holter EKG? 5 objawów, których nie wolno ignorować
5. Pauzy i zaburzenia przewodzenia
Opis może zawierać informację o:
- pauzach,
- blokach przedsionkowo-komorowych,
- innych zaburzeniach przewodzenia.
Nie każda pauza jest niebezpieczna.
Krótkie przerwy podczas snu mogą być zjawiskiem fizjologicznym.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy towarzyszą im omdlenia lub zasłabnięcia.
6. Napady szybkiego rytmu serca
Jeżeli podczas badania wystąpił częstoskurcz, zostanie on dokładnie opisany.
Lekarz ocenia między innymi:
- rodzaj arytmii,
- czas jej trwania,
- maksymalną częstość rytmu,
- moment wystÄ…pienia.
Te informacje pomagają zdecydować, czy konieczne jest leczenie farmakologiczne, dalsza diagnostyka lub ablacja.
7. Migotanie przedsionków
Jeżeli podczas badania wystąpiło migotanie przedsionków, opis zawiera zwykle informacje dotyczące:
- liczby napadów,
- czasu ich trwania,
- częstości rytmu komór,
- procentowego czasu trwania arytmii (AF burden).
To właśnie czas trwania arytmii oraz objawy pacjenta często mają większe znaczenie niż sam fakt jej wystąpienia.
Najważniejsza część opisu, o której pacjenci często zapominają
Dla mnie, jako lekarza opisującego Holter, niezwykle ważne jest jedno pytanie:
Czy zgłaszane objawy rzeczywiście pokrywają się z zaburzeniami rytmu?
Pacjent może zgłaszać kołatanie serca, a zapis Holtera pokaże prawidłowy rytm.
Może być również odwrotnie.
Holter zarejestruje napad migotania przedsionków, którego pacjent w ogóle nie odczuwał.
To właśnie dlatego prosimy o prowadzenie dzienniczka objawów podczas badania.
Z gabinetu:
Zdarza się, że pacjent przychodzi zaniepokojony wynikiem opisującym kilkaset pobudzeń dodatkowych. Kilka dni później rozmawiam z osobą, u której Holter zarejestrował zaledwie kilka pobudzeń, ale towarzyszyły im omdlenia. Te dwa wyniki mają zupełnie inne znaczenie kliniczne. W kardiologii nie leczymy liczb. Leczymy pacjenta.
Czego nie da się ocenić wyłącznie na podstawie wyniku Holtera?
Holter EKG jest bardzo cennym badaniem, ale nie odpowiada na wszystkie pytania.
Sam wynik nie pozwala ocenić między innymi:
- budowy serca,
- wydolności mięśnia sercowego,
- obecności choroby wieńcowej,
- ryzyka sercowo-naczyniowego.
Dlatego interpretacja Holtera zawsze powinna uwzględniać wywiad, badanie pacjenta oraz wyniki innych badań, takich jak EKG spoczynkowe czy echokardiografia.
Podsumowanie
Opis Holtera EKG to znacznie więcej niż liczba pobudzeń dodatkowych. Obejmuje ocenę rytmu serca, częstości jego pracy, zaburzeń przewodzenia, arytmii oraz zależności pomiędzy objawami a zapisem EKG. Dopiero połączenie tych informacji z obrazem klinicznym pozwala właściwie zinterpretować wynik i zdecydować o dalszym postępowaniu.
Najczęściej zadawane pytania
Czy pojedyncze pobudzenia dodatkowe są groźne?
Najczęściej nie. Ich znaczenie zależy od rodzaju pobudzeń, liczby, objawów i obecności choroby serca.
Czy Holter wykryje każdą arytmię?
Nie zawsze. Jeżeli zaburzenia rytmu pojawiają się rzadko, warto rozważyć dłuższe monitorowanie, na przykład przez 72 lub 96 godzin.
Czy niski puls podczas snu jest niebezpieczny?
Nie zawsze. U wielu zdrowych osób, zwłaszcza aktywnych fizycznie, zwolnienie rytmu serca podczas snu jest zjawiskiem fizjologicznym.
Czy mogę samodzielnie ocenić wynik Holtera?
Warto zapoznać się z opisem badania, jednak jego interpretację najlepiej omówić z lekarzem, który uwzględni również objawy i pozostałe wyniki badań.
